അടയാളങ്ങള്, ഓര്മ്മപ്പെടുത്തലുകളാണ്.
കാലത്തിന്റെ, ദേശത്തിന്റെ, സംഭവങ്ങളുടെ, വ്യക്തികളൂടെ, ബന്ധങ്ങളുടെ...
ഒന്നാംക്ലാസ്സില് പഠിക്കുമ്പോള് രാമകൃഷ്ണനും പ്രമോദിനും മോഹനനുമൊപ്പം ഒരു ഇന്റര്വെല് ബെല്ലിന് വെള്ളം കുടിക്കാന് ഓടിയപ്പോള് വീണതിന്റെ അടയാളം നെറ്റിയില് ഇപ്പോഴുമുണ്ട്. ഓരോ തവണ കണ്ണാടിയില് നോക്കുമ്പോഴും ഞാന് ആ എല്.പി സ്കൂള് സുഹൃത്തുക്കളെയും, അന്ന് ആ മുറിവ് കഴുകി മരുന്ന് വച്ച് കെട്ടി തന്ന പത്മനാഭന് മാഷെയും ഓര്ക്കും.
വീട്ടിലെ എന്റെ അലമാരയില് പഴയ കത്തുകള്, ഗ്രീറ്റിംഗ്സ് കാര്ഡുകള് തുടങ്ങിയവ കുത്തിനിറച്ച ഒരു പ്ലാസ്റ്റിക് ബാഗ് ഉണ്ട്. സൗഹൃദങ്ങളുടെയും പ്രണയത്തിന്റെയും പരിഭവങ്ങളൂടെയും വിരഹത്തിന്റെയും അടയാളങ്ങള്. ഓരോ പ്രാവശ്യവും ആ ബാഗ് തുറന്ന് നോക്കുമ്പോള് ഓര്മകളുടെ പ്രളയമാണ്.
ഡിഗ്രിക്ക് ആദ്യവര്ഷം പഠിക്കുമ്പോള് സുരേഷിന്റെ വീട്ടില് നിന്നും ഞാന് എടുത്ത് കൊണ്ടുവന്ന് എന്റെ വീട്ടില് നട്ടുവളര്ത്തിയതായിരുന്നു, ഈ ചെടി. പഴയ വീട്ടിലെ ഉമ്മറത്തെ കഴുക്കോലുകളില് നിരനിരയായി തൂക്കിയിട്ട ചെടിചട്ടികളില്, വീട്ടില് വരുന്നവരുടെയും മുന്നിലെ റോഡിലൂടെ പോകുന്നവരുടെയും ശ്രദ്ധയാകര്ഷിച്ച് അവ സമൃദ്ധമായി വളര്ന്നു നിന്നു.
വീട്ടിലെ ചെടിചട്ടികളില് സൗഹൃദത്തിന്റെ ഒരു അടയാളമായി ഇപ്പോഴും ആ ചെടി വളര്ന്ന് നില്ക്കുന്നു...
No comments:
Post a Comment