വൈകുന്നേരത്തെ വെയിലിൽ...

ഭൂമിയുടെ അറ്റത്തേക്ക് ഒരു യാത്ര

മഴ
കോട
താഴെ അഗാധതയിലെവിടെനിന്നോ കടലിരമ്പം...
ഈ കരയിൽ നിൽക്കുമ്പോൾ ശരീരമാകെ പേടിപ്പിക്കുന്നൊരു വിറയൽ.

മനുഷ്യപാദസ്പർശമേൽക്കാത്ത താഴ്വാരങ്ങളിലേയ്ക്ക് വീണുപോയാൽ പൊടിപോലും ബാക്കി കിട്ടില്ല. താഴെ എത്തിയെങ്കിൽ അലറിപ്പാഞ്ഞടിക്കുന്ന കടലെടുക്കും. അല്ലെങ്കിൽ പാറക്കെട്ടുകളിൽ തട്ടി ചിന്നഭിന്നമാകും.

മലനിരകളിൽ ഒട്ടകങ്ങളും പശുക്കളുമായി ജീവിക്കുന്ന അറബികൾ ടൂറിസ്റ്റുകളെ ഇങ്ങോട്ട് കടത്തിവിടാറില്ല. സ്വയരക്ഷയ്ക്ക് അവരുടെ കയ്യിൽ അംഗീകാരമുള്ള തോക്കുകളുണ്ട്.  വെടിവെച്ചിടാൻ അവർക്ക് മടിയുമില്ല. അവരോട് ആരും ചോദിക്കില്ല. മലകളിൽ അവർക്ക്  അവരുടെതായ നിയമമുണ്ട്.

സഹപ്രവർത്തകൻ സലിം അഹമ്മദ് അലി ഫാദിൽ ‘ജബലിൽ’(മല) നിന്നാണ്. മറ്റൊരു സഹപ്രവർത്തകന്റെ ഫോർവീൽ ഡ്രൈവ് കാറിൽ, റോഡുകളില്ലാത്ത മലനിരകളിലൂടെ മലകയറാൻ അവൻ കൂട്ട് വന്നു. മലനിരകൾ അവന് ഉള്ളംകയ്യിലെ വരകൾ പോലെ പരിചിതം.

ഇടയ്ക്ക്, വഴിയിൽ കന്നുകാലിക്കൂട്ടത്തിന് പിന്നിൽ ഒരു പഴയ ലാൻഡ് ക്രൂസറിൽ  പോവുകയായിരുന്ന അറബി, അപരിചിതരെ കണ്ടതുകൊണ്ടാവാം തോക്കുമായി ചാടി ഇറങ്ങി വന്ന് അട്ടഹസിക്കാൻ തുടങ്ങി. ‘മാഫി മുശ്കിൽ’ ഞങ്ങളൂടെ കാറിൽ നിന്നും ഫാദിൽ ഇറങ്ങി. അവനെ കണ്ടതോടെ കാട്ടറബി അടങ്ങി. കുശലാന്വേഷണങ്ങളുക്കും ആശ്ലേഷിക്കലിനും ശേഷം എന്തൊക്കെയോ സംസാരിച്ച് ഫാദിൽ തിർച്ചു വന്നു; “നോ പ്രോബ്ലം, ഹി ഈസ് മൈ അങ്കിൾ“. ഇരുന്നൂറ്റമ്പതിൽ കൂടുതൽ പശുക്കളുണ്ടത്രേ അയാൾക്ക്.

കാണാനൊക്കാത്തത്രയും താഴെ കടലാണ്. പാറക്കെട്ടുകളിൽ വന്നടിച്ച് തകരുന്ന തിരമാലകളുടെ നേർത്ത മുരൾച്ച മാത്രമാണ്  ഇവിടെ നിശ്ശബ്ദത ഭംഞ്ജിക്കുന്നത്

ഫോട്ടോ ഷൂട്ട്

സൽക്കാരപ്രിയരാണ് ഒമാനികൾ. ഫാദിലിന്റെ ഭാര്യ ഉണ്ടാക്കി കൊടുത്തയച്ച ബിരിയാണി- ഒരുപാത്രത്തിൽ നിന്നും എല്ലാവരും എടുത്ത് കഴിക്കുന്നതാണ് അവരുടെ രീതി. സന്തോഷവും.

ഒരിക്കലും മറക്കാനാവാത്ത ഒരു യാത്രയുടെ ഓർമ്മയ്ക്ക്.

സലാല - ഒമാൻ