
“കം, ലെറ്റസ്സ് ഡാന്സ്“;
എന്റെ കൈ പിടിച്ച് വലിച്ച് തോഷിത പറഞ്ഞു.
ഞാനൊന്ന് അറച്ച് നിന്നു.
കോളെജ് ഡേയ്ക്ക് ശ്രീജിത്തും രാധാകൃഷ്ണനുമൊക്കെ ഏക്ദോതീന്... പാടുമ്പോള് കളിക്കുന്ന ബാംഗ്ഡ നൃത്തമല്ലാത്ത മറ്റൊന്നും കളിച്ചിട്ടില്ലാത്ത ഞാന് ഈ ഹൈസൊസൈറ്റി ആളുകള്ക്കിടയില് എന്ത് കാണിക്കാന്.
ഒരു ഫൈവ്സ്റ്റാര് ഹോട്ടലിലെ ഹാളിനെ വെല്ലുന്ന തരത്തില് ഒരുക്കിയ തോഷിതയുടെ വീട്ടിലെ വിശാലമായ സ്വീകരണ മുറിയില്, ഒഴുകിവരുന്ന സംഗീതത്തിനൊത്ത് അവിടെ കൂടിയിരിക്കുന്നവരില് ചിലര് ഇംഗ്ലീഷ് സിനിമകളിലൊക്കെ കാണുന്നത് പോലെ അരയില് പരസ്പരം കൈചുറ്റി ഡാന്സ് ചെയ്യുന്നുണ്ട്.
ഞാന് ദയനീയമായി ജോസഫിനെ നോക്കി. ഞാനൊന്നുമറിയില്ല എന്ന ഭാവത്തില് അവന് അതിലെ കടന്ന് പോയ ഒരു ബെയററുടെ കയ്യില് നിന്നും ഒരു സോഫ്റ്റ് ഡ്രിംഗ്സിന്റെ ബോട്ടിലെടുത്ത് വളരെ ഗൌരവത്തില് മറ്റെവിടെയോ ശ്രദ്ധിക്കുകയാണ് എന്ന് ഭാവിച്ച് നിന്നുകളഞ്ഞു.
“നിന്റെ കൂട്ടത്തില് പെട്ട ഒരു പാട് ചോക്ലേറ്റ് സേട്ടുപയ്യന്മാരല്ലേ നിരന്ന് നിക്കുന്നു, ചെന്ന് ഏതെങ്കിലുമൊരുത്തനെ പൊക്ക്“; ഞാന് ഒഴിഞ്ഞ് മാറാന് നോക്കി.
“കൂടെ ജോലിചെയ്യുന്ന വലിയ പുള്ളിയാനൊക്കെ കേറ്റി പറഞ്ഞ് നിന്നെ ഞാന് പരിചയപ്പെടുത്തുമ്പോള് ഞെളിഞ്ഞു നിന്നതല്ലേ. നീ എന്റെ കൂടെ കൂടീയേ പറ്റൂ”
തോഷിത എന്റെ അരയില് ഇടത് കൈചുറ്റി അവളുടെ വലത് കൈകൊണ്ട് എന്റെ വലത് കൈ ഏന്തിപ്പിടിച്ചു. അവളുടെ മാറിടത്തിന്റെ ഒരുഭാഗം എന്റെ നെഞ്ചില് അമര്ന്നു. എന്റെ നെഞ്ചിടിപ്പിന്റെ ശബ്ദം കേട്ടാവാം അവള് കുറച്ചൊന്ന് അയഞ്ഞ് നിന്ന് ചിരിച്ചു;
“നീയെന്തിന് അവിടെ ശ്രദ്ധിക്കുന്നു”
അവളുടെ നിര്ദ്ദേശത്തിനനുസരിച്ച് ഒരു പാവ പോലെ ചുവടുവയ്ക്കുമ്പോഴാണ് ഒരു അനുഗ്രഹം പോലെ പെട്ടന്ന് ഞാനത് കണ്ടത്. തൊട്ടപ്പുറത്ത് അലങ്കരിച്ച മേശമേല് നിരത്തി വച്ചിരിക്കുന്ന കുപ്പികള്, ഗ്ലാസ്സുകള്, ടച്ചിംഗ്സുകള്. ഒറ്റച്ചാട്ടത്തിന് രണ്ടെണ്ണം വിഴുങ്ങി ഞാന് തോഷിതയുടെ അടുത്ത് തിരിച്ചെത്തി. ഡാന്സ് ചെയ്യാന് ഒരു പ്രത്യേക സുഖം.
“യുവാര് ബിക്കം സ്മാര്ട്ട്”; തോഷിത ചുവടുകള് കുറച്ച് വേഗത്തിലാക്കി. ഡാന്സ് തുടരുന്നതിന്നിടയില് പിന്നെയും മൂന്ന് നാല് പ്രാവശ്യമായി ഞാന് ഡ്രിംഗ്സുകള് വിഴുങ്ങി.
തോഷിതയുടെ ഉള്ളം കൈകള്ക്ക് നല്ല മാര്ദ്ദവം, ഇളം ചൂട്. ഞാനവളെ ഉറ്റുനോക്കി. മുഖത്തേയ്ക്ക് പാറിവീഴുന്ന സില്ക്ക് നൂലുകള് പോലുള്ള മുടിയിഴകള്. തിളങ്ങുന്ന കണ്ണുകള്. റോസ് നിറമുള്ള കവിളുകള്. ചുവന്ന ചായം തേച്ച ചുണ്ടുകള്.... പെട്ടന്ന് ഞാനവളുടെ ചുണ്ടുകളില് അമര്ത്തി ചുംബിച്ചു.
***
അടുത്ത പ്രഭാതം. ജനുവരി ഒന്ന്.
മുറിയില് ഉറക്കമുണര്ന്ന് നോക്കുമ്പോള് ജോസഫ് കട്ടിലിനടുത്തെ സ്റ്റൂളില് എന്നെ തന്നെ നോക്കിയിരിക്കുന്നു.
“നടന്നത് വല്ലോം ഓര്മ്മയുണ്ടോടാ നിനക്ക്? സേട്ടുമാരുടെ കയ്യില് നിന്നും തല്ല് കൊള്ളാതെ വണ്ടിയില് കേറ്റി നിന്നെ ഇവിടെ കൊണ്ടെത്തിച്ചതിന്ന് എനിക്ക് ധീരതയ്ക്കുള്ള അവാര്ഡ് തരണം”
എന്റെയുള്ളില് തലേന്ന് രാത്രിയിലെ സംഭവങ്ങള് മിന്നിത്തെളിയാന് തുടങ്ങി
“എങ്ങിനെയാടേയ് നീയിനി അവളുടെ മുഖത്ത് നോക്കുക. ഏതായാലും പുറപ്പെട്. ഓഫീസില് രാവിലത്തെ ന്യൂഇയര് ഫംഗ്ഷന് എത്തേണ്ടതാണ്”
ഓഫീസിന് മുന്നില് തോഷിതയുടെ കൈനറ്റിക്ക് ഹോണ്ടയുണ്ട്. എന്റെ നെഞ്ച് പിടയാന് തുടങ്ങി. കോണ്ഫ്രന്സ് ഹാളില് എല്ലാവരും റെഡിയാണ്.
“മല്ലൂസ് എത്തിയല്ലോ. ഇനി തുടങ്ങാം”; എംഡി സംസാരിക്കാന് തുടങ്ങി.
മധുരം വിതരണം ചെയ്തു എല്ലാവരും പരസ്പരം പുതുവര്ഷാശംസകള് പറയുന്നതിന്നിടയില് എനിക്ക് മുന്നില് കൈനീട്ടി തോഷിത.
“ഹാപ്പി ന്യൂ ഇയര്”; വിറയലിന്നിടയില് മുക്കാല് ഭാഗവും വിഴുങ്ങിപ്പോയ ഒരു വാചകം എന്റെ വായില് നിന്നും വീണു.
എനിക്കരികിലേയ്ക്ക് അല്പ്പം നീങ്ങി നിന്ന് തോഷിത ശബ്ദം താഴ്ത്തി പറഞ്ഞു;
“ഫസ്റ്റ് കിസ്സ് ഓണ് മൈ ലിപ്സ്. എനിക്കിനി ജീവിത്തില് നിന്നെ മറക്കാനാവില്ലല്ലോ”
***
പിന്നെയും ഒരു ന്യൂ ഇയര്.
തോഷിത ഇപ്പൊഴും എന്നെ ഓര്ക്കുന്നുണ്ടാവുമോ...
പഹയാ................
ReplyDeleteപുതുവത്സരാശംസകള്........
ഹോ.... ഈ സൈസ് ഡാന്സും അതിന്റെ ടച്ചിങ്ങ്സും ആണെങ്കില് ലെറ്റസ് ഡാന്സ് ഡാന്സ്... :-)
ReplyDeleteപുതുവല്സാരാശംസകള്...
എങ്ങനെ മറക്കാന, അവള് വീണ്ടും വരും
ReplyDeleteപുതുവത്സരാശംസകള
I am reading your every stories.
ReplyDeleteAll are in the same pace. Do it in a different way in next time.
New Year story is okay.
thanks,
prathapan
മലയാളി, സൂര്യോദയം, പണ്ഡിതന്, പ്രതാപന്, സുരേഷ് കുമാര് :)
ReplyDeleteഎങ്ങനെ മറക്കും!
ReplyDeleteലെറ്റസ്സ് ഡാന്സ്!!!!