അവധി

രാത്രി.

പതിനൊന്നാമത്തെ നിലയിലുള്ള ഫ്ലാറ്റിന്റെ ബാല്‍ക്കണിയിലെ ചാരുകസേരയില്‍ ഉണ്ണി ഇരുന്നു.
ഒരു ഭംഗിയുമില്ലാത്ത നരച്ച ആകാശം.

നേരിയ തണുത്ത കാറ്റിന് നഗരത്തിന്റെ മടുപ്പിക്കുന്ന മണം.

*

തൊടിയില്‍ വളര്‍ന്ന് വരുന്ന പേരയ്ക്കയുടെയും ഞേറലിന്റെയും ചാമ്പയ്ക്കയുടെയും മരങ്ങള്‍ക്കിടയിലൂടെ അച്ഛന്റെ കൈ പിടിച്ച് ഉണ്ണി നടന്നു.

“ഇതിലൊക്കെ നിറച്ചും കായകളുണ്ടാവുമ്പോള്‍ അവ തിന്നാന്‍ ഒരുപാട് കിളികള്‍ വരും. തത്തയും മൈനയും കുരുവികളും. ഉണ്ണിക്കും ഉണ്ണീടെ മക്കള്‍ക്കും അതൊക്കെ കാണാലോ”

അമ്മ ചിരിക്കും; “നിങ്ങള്‍ടെ ഒരു കാര്യം. അവന്‍ ജോലിയും കൂലിയുമായി എവിടെയൊക്കെ ആയിരിക്കുമെന്ന് ആരറിഞ്ഞു”

കൊന്ന മരത്തില്‍ ആദ്യത്തെ പൂക്കുല വിരിയുന്നത്, മൂവാണ്ടന്‍ മാവിലും പഞ്ചാരമാവിലും മാമ്പൂക്കുല തലനീട്ടാന്‍ തുടങ്ങുന്നത്, ചോര നിറത്തില്‍ മുറ്റത്തെ പനിനീര്‍ച്ചെടിയില്‍ മൊട്ടൂണ്ടാവുന്നത്, വാഴക്കന്നില്‍ തളിര് പൊട്ടുന്നത് എല്ലാം അച്ഛനാണ് ഉണ്ണിക്ക് കാണിച്ച് കൊടുക്കുക.

*

അച്ഛനും അമ്മയും ഉറങ്ങിയിരിക്കും.
ഇന്ന് വീട്ടിലെത്താമെന്ന് പറഞ്ഞതായിരുന്നു. കഴിഞ്ഞ മാസവും ഇത് പോലെ ചെല്ലാമെന്ന് പറഞ്ഞിട്ട് പോകാനൊത്തില്ല.

“സിസ്റ്റം സ്റ്റഡിയ്ക്ക് ഉണ്ണികൃഷ്ണന്‍ തന്നെ പോകണം. എട്ട് കോടിയുടെ പ്രൊജക്റ്റാണ്. ഒരിടത്തും നമുക്ക് പിഴവ് പറ്റിക്കൂടാ”; പതിഞ്ഞ സ്വരത്തില്‍ എംഡിയുടെ നിര്‍ദ്ദേശം.

*

കോലായില്‍ ഉണ്ണിയെ മടിയിലിരുത്തി തൊടിയില്‍ പറന്ന് വന്നിരിക്കുന്ന കിളികളെ അച്ഛന്‍ കാണിച്ച് കൊടുക്കുകയാണ്;
“അത് തത്ത, അത് ചാവേലാട്ച്ചി, അത് ചെമ്പോത്ത്, അത്.....”