A blend of 99% fine fiction and 1% fact

Monday, February 29, 2016

മുനിയപ്പ പോലിസ്

ബാംഗ്ലൂരിലെ ആദ്യ നാളുകളിൽ ഞങ്ങൾ താമസിച്ചിരുന്ന ഫ്ലാറ്റിന്റെ ഉടമ മുനിയപ്പ എന്ന ഒരു പോലീസുകാരൻ ആയിരുന്നു. ബാച്ചിലേഴ്സിനു മുറികൊടുക്കാൻ പൊതുവെ താല്പര്യമില്ലാത്ത വീട്ടുടുമകളിൽ നിന്നും വ്യതസ്തനാവാൻ മുനിയപ്പ പോലീസിന് അദ്ദേഹത്തിന്റേതായ ചില ന്യായീകരണങ്ങളുണ്ട്. അതിൽ പ്രധാനം വാടക കൃത്യമായി കിട്ടും എന്നത്  തന്നെ. പിന്നെ കറന്റ്-വെള്ളം ചാര്‍ജ്ജ്, അറ്റകുറ്റപണികൾ, ടാങ്കറിൽ വെള്ളമടിക്കേണ്ടിവന്നാലുള്ള ചിലവുകൾ ഒക്കെ ചോദിക്കുമ്പോ കണക്ക് പറയാതെ കൃത്യം കൃത്യമായി കിട്ടും.

മദ്യപാനം, പുകവലി, അനാവശ്യ കൂട്ടുകെട്ടുകൾ തുടങ്ങിയവ ഒന്നുമില്ലാത്ത, വളരെ ഗൌരവക്കാരനായ ആളായിരുന്നു മുനിയപ്പ.  മഹാലക്ഷ്മി നഗര്‍ എന്ന് വിളിക്കുന്ന ആ പ്രദേശത്തെ ആകെയുള്ള ഒരു പോലിസ്കാരൻ  എന്ന നിലയില്‍ ഗലിയിൽ എല്ലാവർക്കും അയാളെ വലിയ ബഹുമാനമാണ്. ഗലിയിലുണ്ടാവാറുള്ള അല്ലറ ചില്ലറ വഴക്കുകളും അടിപിടിയുമൊക്കെ മുനിയപ്പയുടെ സാനിദ്ധ്യത്തിലാണ് തിരുമാനമാക്കുന്നത്. പോലീസുകാരന്റെ വാടകക്കാരയതിനാൽ ആളുകളുടെ ഇടയിൽ ഞങ്ങൾക്കും അല്പം പരിഗണനയുണ്ട്. ഞങ്ങളാണെങ്കിൽ അത് ധാരാളമായി മുതലാക്കുകയും ചെയ്യും.

മിക്കവാറും ദിവസങ്ങിളിലെ പാട്ടും കൂത്തുമായി രാത്രി വൈകുവോളമുള്ള ഞങ്ങളുടെ പാർട്ടികളോട് ഗലിയിലെ ചില മാന്യന്മാർക്കൊക്കെ  കലിപ്പുകളുണ്ടായിട്ടും അവർ മിണ്ടാതിരിക്കുന്നത് പോലിസിനെ പിണക്കേണ്ട എന്ന ഒരൊറ്റ ചിന്തയിലാണ് എന്നത് ഞങ്ങൾക്കും നന്നായറിയാം. ഇത്രയും സ്വതന്ത്രമായി വിരഹിക്കനോരിടം ഉള്ളത് കൊണ്ട് മറ്റിടങ്ങളില്‍ താമസിക്കുന്ന ഞങ്ങളുടെ കൂട്ടുകാരും വല്ല പാർട്ടിയും നടത്തണമെങ്കിൽ മറിച്ചൊന്നു ആലോചിക്കാതെ നേരെ ഞങ്ങളുടെ ഫ്ലാറ്റിലേക്ക് വച്ച് പിടിക്കും.

ആഘോഷമായുള്ള ശനിയാഴ്ച രാവുകൾ അവസാനിക്കുന്നത് മിക്കവാറും ഞായറാഴ്ച പുലർച്ചെ ആയിരിക്കും. ഞങ്ങളുടെ പാട്ടും കൂത്തും അട്ടഹാസങ്ങളും സഹിച്ച് താഴത്തെ നിലയിലെ മുനിയപ്പയും കുടുംബവും എങ്ങിനെയാണ്‌ കിടന്നുറങ്ങുന്നത് എന്നത് പലപ്പോഴും ഞങ്ങളെ തന്നെ അത്ഭുതപെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. പരിപാടികൾ കഴിഞ്ഞ് അവിടെ തന്നെ കിടന്നുറങ്ങുമായിരുന്ന, പലയിടങ്ങളിലും നിന്നും വന്ന കുട്ടുകാർ ഞായറാഴ്ച  ഇറങ്ങിപോകുന്നത്, തന്റെ ബജാജ് ചേതക് ക്സൂട്ടർ തുടച്ച് മിനുക്കുന്നതിനിടയിൽ ഇടം കണ്ണിട്ട് നോക്കി മുനിയപ്പ പോലിസ് പുഞ്ചിരിക്കും.

മാസന്ത്യങ്ങളിലെ ശനിയാഴ്ചകൾ ചിലപ്പോൾ ഞങ്ങൾ ആരുടെയും കയ്യിൽ പണമില്ലാത്തത് കാരണം, മുറിയിൽ ശ്മശാന മൂകതയയിരിക്കും. മുറി വൃത്തിയാക്കുക, നാട്ടിലെ സുഹ്രത്തുക്കൾക്ക് കത്തെഴുതുക തുടങ്ങി പലപ്പോഴായി മാറ്റിവച്ച പരിപാടികൾ ഈ ദിവസങ്ങളിലാണു നടക്കുക. അങ്ങിനെയുള്ള ഒരു വരണ്ട ശനിയാഴ്ച സന്ധ്യക്ക് സീലിംഗിൽ കറങ്ങുന്ന ഫാനും നോക്കി നിരാശയോടെ ഞങ്ങൾ ഹാളിൽ മലർന്ന് കിടക്കുമ്പോൾ വാതിൽക്കൽ പെട്ടന്നുള്ള ഒരനക്കം കേട്ട്, കൂട്ടുകാർ വല്ലവരും 'സാധനവു'മായി വന്നതാവുമോ എന്ന പ്രതിക്ഷയിൽ ഞങ്ങൾ ചാടി എഴുന്നേറ്റപ്പോഴുണ്ട് മുനിയപ്പ പോലിസ് മുന്നില്‍ നിൽക്കുന്നു. ശനിയാഴ്ച രാത്രികളിലെ പതിവ് ഒച്ചയും ബഹളവുമൊന്നും കേൾക്കാത്തതിന്റെ കാര്യം തിരക്കിയ അയാളോട്, ശമ്പളദിവസം ആകാത്തതിനാല്‍ കയ്യില്‍ കാശൊന്നുമില്ലാത്തതാണു കാരണം എന്ന് ഞങ്ങള്‍ ദുഖത്തോടെ അറിയിച്ചു. വലിയ വായില്‍ ഒന്ന് ചിരിച്ച് കനത്ത ചുവട് വയ്പുകളോടെ അയാല്‍ പടിയിറങ്ങി പോയി. വന്ന് വന്ന് ഞങ്ങളുടെ ഒച്ചപ്പാട് കേൾക്കാതെ മുനിയപ്പ സാറിന് ഉറക്കം വരാത്ത അവസ്ഥയയെന്ന് ഞങ്ങൾ അടക്കം പറഞ്ഞ് ചിരിച്ചു.

മാസന്ത്യങ്ങളിലെ ശനിയഴ്ചകളിൽ ഇങ്ങിനൊരു അവസ്ഥ വരാതിരിക്കാൻ എന്താണ് പോംവഴി എന്ന് ഞങ്ങൾ കൂലംകുഷമായി ചർച്ച ചെയ്യവേ കയ്യിലൊരു പൊതിയുമായി മുനിയപ്പ പോലിസ് വാതില്‍ക്കല്‍ പിന്നെയും പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. പൊതി അദ്ദേഹം ഞങ്ങള്‍ക്ക് നീട്ടി. കുറച്ച് ദിവസങ്ങൾക്ക് മുൻപ് എതോ റെയ്ഡിൽ പിടിച്ചെടുത്ത മദ്യകുപ്പികൾ ആണ്. നിങ്ങളുടെ പാർട്ടി നടക്കട്ടെ.

ബ്രാണ്ടും ലേബലും ഒന്നുമില്ലാത്ത ഏതോ ലോക്കൽ സാധനത്തിന്റെ നാലഞ്ച് ക്വാട്ടര്‍ കുപ്പികള്‍. വിഷമദ്യ ദുരന്തമുണ്ടാവുമോ എന്ന അല്പനേരത്തെ ആശങ്ക മാറ്റിവച്ച് ഞങ്ങൾ നാലുപേരും അതിലേക്ക് ചാടി വീണു.