A blend of 99% fine fiction and 1% fact

Friday, September 11, 2015

ഊസുക്ക

ഊസുക്കാൻറെ കടയിലെ പറ്റ് കൂടി കൂടി വന്നാല്‍ ഞാന്‍ ദേവേട്ടൻറെ കടയില്‍ പറ്റ് തുടങ്ങും. മാസാദ്യം വീട്ടില്‍ നിന്ന് കൊണ്ടുവരുന്ന കാശില്‍നിന്നും ഊസുക്കാൻറെ പറ്റ് തീര്‍ക്കണമെന്നൊക്കെ കരുതുമെങ്കിലും, വകമാറി ചിലവാക്കല്‍ കാരണം സാധാരണയായി ഒന്നും പ്ലാന്‍ ചെയ്തത് പോലെ നടക്കാറില്ല. പറ്റിൻറെ കാര്യത്തില്‍ ഊസുക്കയെ പോലല്ല, ദേവേട്ടന്‍. ഇടക്കിടെ കണക്ക് അവതരണമുണ്ട്. മാസാവസാനം എന്തെങ്കിലുമൊക്കെ കൊടുത്ത് വേണം ക്യാരി ഫോര്‍‌വേഡ് ചെയ്യാന്‍. അല്ലെങ്കില്‍ കണക്കവതരണം കടയില്‍ വല്ലതും വാങ്ങാന്‍ വരുന്ന പെമ്പിള്ളാരുടെ മുന്നില്‍ വച്ചൊക്കെ അങ്ങ് ആയിപ്പോകും. നമുക്കാണെങ്കില്‍ കടം വേറെ, മാനം വേറെ.
ഒരു ചെറിയ സൈക്കിള്‍ കടയാണേലും പറ്റ് എത്ര കേറിയാലും ഊസുക്ക കണക്ക് പറയില്ല. സൈക്കിൾ കടക്ക് പിന്നിലെ ഫ്ലോര്‍മില്ലാണു മൂപ്പരുടെ പ്രധാന വരുമാന സ്രോതസ്സ്. സൈക്കിള്‍ കട ഞങ്ങള്‍ ചെക്കന്മാര്‍ക്ക് ഒരു ഉപകാരത്തിനിരിക്കട്ടെ എന്ന ലൈനില്‍ തുടങ്ങിയതാണു എന്നെനിക്ക് പലപ്പോഴും തോനിയിട്ടുണ്ട്. ഒഴിഞ്ഞ സിഗററ്റ് കൂടുകള്‍ പൊളിച്ച് നിവര്‍ത്തി കാര്‍ഡാക്കി, അതിന്റെ പിന്നിലാണു മൂപ്പരുടെ കണക്കെഴുത്ത്. കാര്‍ഡിൻറെ മുകളില്‍ ഓരോരുത്തരുടെയും പേരെഴുതി, അതിനു താഴെയായി അതാത് തീയതിക്ക് നേരെ സിഗററ്റ് ഇത്ര, സോഡ ഇത്ര, സര്‍ബത്ത് ഇത്ര, മാംഗോ ബൈറ്റ് ഇത്ര, ബബിള്‍ഗം ഇത്ര എന്നൊക്കെ കൃത്യമായി എഴുതി, കാര്‍ഡുകള്‍ റബ്ബര്‍ബാന്‍ഡിട്ട് കുടുക്കി മേശവലിപ്പില്‍ നിക്ഷേപിക്കും. എൻറെ മുങ്ങല്‍ പരിപാടി എങ്ങിനെയോ മനസ്സിലാക്കിയ ഊസുക്ക ഒരു ദിവസം എന്നെ പൊക്കി;
"പൈസ യ്യ് കയ്യിമ്മല്‍ ണ്ടാവുമ്പം തന്നാമതി. ഇൻറെട്ത്ത് കൊറവ് വിചാരിക്കേണ്ട"
വല്ലപ്പോഴെങ്കിലുമേ പറ്റ്കാശ് കൊടുക്കൂ എങ്കിലും ഊസുക്കയ്ക്ക് എന്നെക്കൊണ്ട് ചില്ലറ ഉപകാരങ്ങളും ഉണ്ട്. ആഴ്ചയ്ക്ക് രണ്ട് ദിവസം കടയിലേക്ക് സിഗററ്റും മിഠായികളും മറ്റ് അല്ലറചില്ലറ സാധനങ്ങളും വാങ്ങിക്കാന്‍ ഊസുക്ക ടൗണില്‍ പോകുമ്പോള്‍ എന്നെയാണു കടയിലിരുത്തുക. ക്ലാസ്സ് ടൈമിലായത് കൊണ്ട് കടയില്‍ വലിയ കച്ചവടമൊന്നും കാണില്ല. പ്രസാദോ പ്രസിയോ ഹരീഷോ ഒക്കെ മിക്കവാറും എനിക്ക് കൂട്ടുണ്ടാവും. ഞങ്ങള്‍ സിഗററ്റും ബീഡിയുമൊക്കെ പുകച്ച്, കടയ്ക്ക് പിന്നിലിട്ട ചെറിയ മരബെഞ്ചില്‍ തിക്കിയിരുന്ന് വര്‍ത്തമാനം പറഞ്ഞ് സമയം കളയും. കോളെജിലെ പിള്ളേരാരെങ്കിലും അത്യാവശ്യത്തിനു വല്ലതും വാങ്ങാന്‍ കടയ്ക്ക് നേരെ വന്നാല്‍ തന്നെ ഞങ്ങളെ കണ്ട് പെട്ടന്ന് വഴിമാറി നടന്നു പൊയ്ക്കോളും.
ഗ്രൗണ്ടില്‍ ക്രിക്കറ്റ് കളിക്കുന്ന ചങ്ങാതിമാര്‍ക്ക് ബീഡിവാങ്ങിക്കാന്‍ ചെന്ന ഒരു വൈകുന്നേരം ഊസുക്ക എന്നോട് ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു;
"യ്യ് ആരെയോ കുസലാക്കാന്‍ നോക്കുന്നുണ്ടൂന്ന് കേട്ടല്ലോ"
"ഏയ്... നമ്മക്കങ്ങിനത്തെ എടപാടൊന്നും ഇല്ല ഊസുക്കാ..."; ഞാന്‍ മെല്ലെ തടിയൂരാന്‍ നോക്കി
"അത് പോട്ടെ മോനെ. ഓളെ ഇയ്ക്ക് നല്ലോണം അറിയാം. ഇന്ന് ആ മഞ്ഞക്കുപ്പായോം ഇട്ടോണ്ട് വന്ന..."
ഞാന്‍ ഞെട്ടി. ഈശ്വരാ... കൂട്ടത്തിലുള്ള ആരോ പാര പണിതിട്ടുണ്ട്.
"അനക്കെന്താ അത് പറ്റൂലേ.."; ഊസുക്ക വിടാനുള്ള ഭാവമില്ല; "യ്യ് ഓളോട് സംഗതി പറഞ്ഞോ?"
ഇനി ഒളിച്ചിട്ട് കാര്യമില്ല. ഞാന്‍ സത്യസന്ധമായി മറുപടി പറഞ്ഞു; "ഇല്ല. എനിക്ക് അത്ര ധൈര്യം പോര..."
"അനക്ക് ധൈര്യല്ലേല്‍ ഇന്നോട് പറയ്. ഞാന്‍ പോയി പറയാം..."; ഊസുക്ക ചാര്‍ജ്ജായി.
"അത് ഏതായാലും വേണ്ട ഊസുക്കാ... ഞാനൊന്ന് ധൈര്യം സംഭരിക്കട്ടെ"
" യ്യ് പെട്ടന്ന് തന്നെ പോയി പറഞ്ഞോണം. അന്ന് ൻറെവകയാ പാര്‍ട്ടി"
അങ്ങിനെ ഊസുക്കയുടെയും കൂടെ നിരന്തരമായ പ്രോത്സാഹനം കൊണ്ടായിരുന്നു, ഞാന്‍ ചെന്ന് അവളോട് പ്രണയാഭ്യര്‍ത്ഥന നടത്തിയത് :P

Saturday, September 05, 2015

മുതലക്കണ്ണീര്‍

പടനിലങ്ങളും ശവപ്പറമ്പുകളും മാറി മാറി കടന്നിട്ടും ആര്‍ത്തിതീരാത്ത ആവര്‍ത്തനം.
യുദ്ധങ്ങളുടെയും പലായനങ്ങളുടെയും കഥ തന്നെയാണു മനുഷ്യ ചരിത്രം.

ഇല്ലാത്ത ശത്രുവിനെ വകവരുത്താന്‍ ഓരോ മനുഷ്യനും അവന്റെയുള്ളില്‍ ഒരു ആയുധം ഒളിച്ച് വച്ചിരിക്കുന്നു, മഹായുദ്ധങ്ങളില്‍ നിന്നും വിഭജനങ്ങളില്‍ നിന്നും തിരിച്ചറിവുകളുണ്ടാവാതെ പോയ, ചിന്താശേഷി നഷ്ടപ്പെട്ടുപോയ പടുജന്മങ്ങള്‍.

അയ്‌ലന്‍, മകനേ, നിനക്കായി മനുഷ്യര്‍ പൊഴിക്കുന്ന ഈ മുതലക്കണ്ണീര്‍ നീ കണ്ടില്ലെന്ന് നടിക്കുക.