A blend of 99% fine fiction and 1% fact

Tuesday, January 24, 2012

ആദരാഞ്ജലികൾ


കച്ചേരി മൈതാനിയിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രസംഗം ആദ്യമായി കേട്ടത് ഇന്നലെയെന്നപോലെയാണ് ഓർമയിൽ. പതുക്കെ, മൃദുവായി തുടങ്ങി പേമാരി എന്നപോലെ കോരിച്ചെരിഞ്ഞ വാക്ക് വൈഭവം! സംഭവങ്ങളും വ്യക്തികളും കാലവും ദേശവും അണമുറിയാതെ കോർത്തിണക്കിപെയ്ത പെരുമഴ പ്രവാഹം.

ശരികൾക്ക് വേണ്ടി നിലകൊണ്ട, ശരികൾക്ക് വേണ്ടി വിട്ടുവീഴ്ചകളില്ലാതെ വാദിച്ചുകൊണ്ടേയിരുന്ന മലയാളിയുടെ ശബ്ദമാണ് നിലച്ചത്.

പ്രിയപ്പെട്ട അഴീക്കോടിന് ആദരാഞ്ജലികൾ

Saturday, January 21, 2012

നാടക സ്മരണകൾ


അങ്ങാടിയിൽ എൽ. പി സ്കൂൾ ഗ്രൌണ്ടിൽ, നാട്ടിലെ കലാകാരന്മാർ അവതരിപ്പിച്ച  പേരോർമയില്ലാത്ത ഒരു ആധുനിക നാടകം. കുറെ നേരം ക്ഷമയോടെ കണ്ടുനോക്കിയിട്ടും ഒന്നും മനസ്സിലാവാതായപ്പോൾ ഞാനും സദാനന്ദനും കൂക്കി തുടങ്ങി. സദാനന്ദൻ വിരലുകൾ വായിൽ തിരുകിയുള്ള വിസിലടിയിൽ വിദഗ്ദ്ധൻ ആണ്. ആരെങ്കിലും ഒന്ന് തുടങ്ങാൻ കാത്ത് നിന്നത് പോലെ  ആളുകൾ എല്ലാ മൂലയിൽ നിന്നും വിസിലടിയും കൂക്കി വിളിയും തുടങ്ങി.

അടുത്ത ദിവസം സന്ധ്യയ്ക്ക് വീട്ടിൽ, അച്ഛൻ ചെവിപിടിച്ച് തിരുകി ഉത്തരവിട്ടു;

“മേലിൽ വൈകിട്ട് ആറ് മണിക്ക് ശേഷമുള്ള ഒരു പരിപാടിക്കും പോകണം എന്നും പറഞ്ഞോണ്ട് വന്നേക്കരുത്. നിന്നെക്കുറിച്ച് ഇനി  ഒരാളുടെ കമ്പ്ലയിന്റ് ഇവിടെ കേട്ടാൽ...”

ആരോ വിവരം വീട്ടിലെത്തിച്ചിരിക്കുന്നു! വല്ലപ്പോഴാണെങ്കിലും ഒന്നു പുറത്ത് ചാടാനുള്ള അവസരം ഞാനായി തന്നെ നഷ്ടപ്പെടുത്തി

ഹൈസ്കൂൾ ക്ലാസ്സിലെ ‘ഹൌസ്’ മത്സരങ്ങളുടെ നാടകത്തിലായിരുന്നു എന്റെ ആദ്യ നാടക  വേഷം. രാജസദസ്സിൽ കുന്തവും പിടിച്ചു നിൽക്കുന്ന ഒരു ഭടൻ. രണ്ടേ രണ്ട് വാക്കുകളായിരുന്നു ആകെയുള്ള  ഡയലോഗ്. രാജാവ് ‘ആരവിടെ’ എന്നു ചോദിക്കുമ്പോൾ ‘അടിയൻ’ അന്ന ഉത്തരത്തോടെ രണ്ട് സ്റ്റെപ് മുന്നോട്ട് വന്ന് തലകുനിച്ച് നിൽക്കണം. രാജാവിന്റെ ആജ്ഞ കേട്ട് ‘ഉത്തരവ്’ എന്ന് പറഞ്ഞ് പിറകോട്ട് നടന്ന് ചെന്ന് ഏതോ ഒരു കുറ്റവാളിയെ രാജസദസ്സിലേക്ക് കൊണ്ടു വരണം. വേറെ ഡയലോഗുകൾ ഒന്നും ഇല്ലെങ്കിലും നാടകത്തിന്റെ ആദ്യാവസാനം രാജാവിന്റെ വലതുവശത്തായി ഈ ഭടൻ നിൽക്കുന്നുണ്ട്.

മത്സരം കഴിഞ്ഞ് റിസൾട്ട് വന്നപ്പോൾ നാടകത്തിന് മൂന്നാം സ്ഥാനം. ഒന്നാം സ്ഥാനം കിട്ടേണ്ടിയിരുന്ന നാടകമായിരുന്നു, ഭടനായി അഭിനയിച്ചവൻ ഫുൾടൈം ചിരിച്ചോണ്ട് അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും നോക്കി നിൽക്കുകയായിരുന്നു എന്നതാണ് ഒന്നാം സ്ഥാനം നഷ്ടമാകാനുള്ള കാരണമായി ജഡ്ജസ് പറഞ്ഞത്!

പിന്നീട് നാടകം കളിക്കുന്നത് ഡിഗ്രിക്ക് പഠിക്കുമ്പോൾ. പിള്ളേരു കളിയായത് കൊണ്ട് ഒരു മുൻകരുതൽ നടപടിയെന്നോണം സ്ക്രിപ്റ്റ് അപ്രൂവൽ വേണം എന്നത് സ്റ്റാഫ് കമ്മിറ്റി തീരുമാനമാണ്. ആ കാലത്തെ രാഷ്ട്രീയക്കാരും സിനിമാ നടന്മാരും മറ്റും മരിച്ച് യമലോകത്ത് ചെല്ലുമ്പോൾ യമദേവനും ചിത്രഗുപ്തനും അവരെ വിചാരണ ചെയ്യുന്നതും ശിക്ഷ വിധിക്കുന്നതുമായ ഒരു തീം നാടകമാക്കി എഴുതി അപ്രൂവൽ വാങ്ങി.

കോളെജ് ഡേയ്ക്ക് നാടകം കഴിഞ്ഞ് പിറ്റേ ദിവസം, അപ്രൂവ് ചെയ്ത സ്ക്രിപ്റ്റിലില്ലാത്ത നാടകം കളിച്ചതിന് നാടക കമിറ്റിക്കാർക്ക് പ്രിൻസിപ്പൽ വക കാരണം കാണിക്കൽ നോട്ടിസ്. നാടകത്തിൽ രാഷ്ട്രീയക്കാർക്കും സിനിമാക്കാർക്കും പകരം യമലോകത്തിൽ ചെന്ന് വിചാരണ നേരിടേണ്ടി വന്നത് പ്രിൻസിപ്പലിനും പിന്നെ ഞങ്ങളുടെ ‘ശത്രുക്കളാ’യിരുന്ന ചില പ്രൊഫസർമാർക്കുമായിരുന്നു.

***

കാട്ടുകുതിരയും, നിങ്ങളെന്നെ കമ്യൂണിസ്റ്റാക്കിയും പോലുള്ള സാമൂഹ്യ നാടകങ്ങളും കുന്നുമ്മക്കര എളമ്പങ്ങോട്ട് കാവ് ക്ഷേത്രത്തിൽ ശിവരാത്രി ദിവസങ്ങളിലെ പുലരുവോളമുള്ള പുരാണ ഇതിഹാസ നാടകങ്ങളും, കലാലയം നാടക വേദിയുടെ ഭീകര-മാന്ത്രിക നാടകങ്ങളുമൊക്കെ ഇനിയും മറന്നിട്ടില്ലാത്ത നാടക സ്മരണകളാണ്.

പതിനഞ്ച് വർഷങ്ങളെങ്കിലും കഴിഞ്ഞു കാണും ഒരു സ്റ്റേജ് നാടകം കണ്ടിട്ട്. ഒരു കൌതുകത്തിനാണ് കഴിഞ്ഞ ദിവസം ഇവിടെ ഒരു മലയാളി സമാജം സംഘടിപ്പിച്ച നാടക മത്സരം കാണാൻ പോയത്. നാടകവുമായി മലയാളിക്കുള്ള ആത്മബന്ധം വിളക്കിച്ചേർത്ത നാടകങ്ങൾ. അവരവരുടെ റോളുകൾ ഭംഗിയായി കൈകാര്യം ചെയ്ത നടീനടന്മാർ. ഗൾഫിലെ ജീവിതത്തിനിടയിലും അതീവ ഗൌരവത്തോടെ നാടകത്തോടുള്ള അവരുടെ ഈ സമീപനം അവിശ്വസനീയം!

Friday, January 13, 2012

ആരോ ഒരാൾ


വൈകുന്നേരമായി, മല മുകളിലെത്തുമ്പോൾ.

നല്ല വെയിലായിരുന്നുവെങ്കിലും വനത്തിലൂടെയുള്ള കയറ്റമായിരുന്നതിനാൽ ചൂട് അറിഞ്ഞില്ല. രാത്രി മല മുകളിലാണ് ചിലവഴിക്കുന്നത് എന്നതുകൊണ്ട് തിരക്ക് കൂട്ടാ‍തെ വഴിക്കാഴ്ചകൾ കണ്ടും ഇടയിൽ വിശ്രമിച്ചുകൊണ്ടുമായിരുന്നു യാത്ര. തോൾ സഞ്ചിയിൽ രണ്ട് മൂന്ന് നേരം കഴിക്കാനുള്ള ഭക്ഷണം സ്റ്റോക്കുണ്ട്. പഴം, അവൽ, അജയന്റെ അമ്മ ഉണ്ടാക്കി തന്നയച്ച ഉണ്ണിയപ്പം. വെള്ളത്തിനെ കുറിച്ച് പേടിക്കേണ്ട, മലമുകളിലെ വറ്റാത്ത ഉറവയിൽ ശുദ്ധജലം ഇഷ്ടം പോലെ കിട്ടുമെന്ന് കേട്ടിട്ടുണ്ട്.

ഉച്ചിയിലെ ഒരു പാറക്കെട്ടിൽ ഞങ്ങളിരുന്നു. താഴെ അങ്ങ് ദൂരെ ഒരു വില്ലുപോലെ കരയോട് ചേർത്ത് വച്ചിരിക്കുന്ന അറബികടലിലേക്ക് ഇറങ്ങാനൊരുങ്ങുന്ന സായാഹ്ന സൂര്യൻ. വളഞ്ഞ് പുളഞ്ഞ് കടലിൽ വന്നുചേരുന്ന ഏതോ ഒരു പുഴ. എതിർവശത്ത് ചക്രവാളത്തിൽ ചാരനിറത്തിൽ ഭൂമിക്ക് കാവലെന്നോണം പശ്ചിമഘട്ടം. കണ്ണെത്താ ദൂരം പരന്നു കിടക്കുന്ന പച്ചപ്പ്.

സീതയെയും തേടി ലങ്കയ്ക്കുള്ള യാത്രയ്ക്കിടയിൽ ശ്രീരാമനും ലക്ഷ്മണനും ഹനുമാനും അടങ്ങുന്ന സംഘം ഈ മലമുകളിൽ തങ്ങിയിരുന്നത്രേ. മലയിലെ കൃഷ്ണശിലകളിൽ പലയിടത്തും രാമന്റെ കാല്പാടുകൾ പതിഞ്ഞു കിടക്കുന്നുണ്ടത്രേ!

“ഇന്ത്യയിലെ ഏത് കുന്നിനും മലയ്ക്കും പുഴയ്ക്കും രാമായണവുമായും മഹാഭാരതവുമായും ഒരു ബന്ധം കാണും”; അജയൻ ചിരിച്ചു; “കാശ്മീർ മുതൽ കന്യാകുമാരിവരെയുള്ള ഭൂഖണ്ഡത്തിലൂടെ തലങ്ങും വിലങ്ങും ഭാര്യയെയും തേടിയുള്ള യാത്രയ്ക്കിടയിൽ, അല്ലെങ്കിൽ അജ്ഞാത വാസത്തിൽ പിടിക്കപ്പെടാതിരിക്കാനുള്ള നെട്ടോട്ടത്തിനിടയിൽ താണ്ടിയത്!”

“എഴുത്തുകാരന്റെ സ്വാതന്ത്ര്യ പ്രഖ്യാപനമാണ് രാമായണവും മഹാഭാരതവും. വഴിമുട്ടി പോകുന്നിടത്തൊക്കെയും മായയായും മന്ത്രമായും, മുനിമാരായും, ശാപങ്ങളും ശാപമോക്ഷങ്ങളായും, ഉഗ്ര പ്രതിജ്ഞകളായും, ധർമ്മപ്രഖ്യാപനങ്ങളായും, തകർക്കാൻ പറ്റാത്ത ആയുധങ്ങളായും, എണ്ണിയാൽ തീരാത്ത ദൈവങ്ങളായും ഭാവന എഴുത്തുകാരന്റെ രക്ഷക്കെത്തി. കാലത്തിനും ദൂരത്തിനും പ്രസക്തിയില്ലാതായി”; ദേവൻ ചിലപ്പോൾ അപ്രതീക്ഷമായിട്ടായിരിക്കും കനപ്പെട്ട കാര്യങ്ങൾ സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങുന്നത്.

ഉറവയൊഴുകി തളം കെട്ടി നിൽക്കുന്ന വെള്ളത്തടത്തിൽ മുങ്ങി നിവർന്നപ്പോൾ നല്ല ഉന്മേഷം. വെള്ളം കുടിക്കാനാവും, ഓടി ചാടി മരങ്ങൾക്കിടയിലൂടെ വന്ന രണ്ട്മൂന്ന് കാട്ടുമുയലുകൾ അപരിചിതരെക്കണ്ട് വന്നതിലും വേഗത്തിൽ തിരിച്ചോടി.

ഇരുട്ടിന് കനം വച്ചു തുടങ്ങി. മരച്ചില്ലകളിൽ കലപില കൂടികൊണ്ടിരുന്ന കിളികൾ നിശ്ശബ്ദരായി. നേരിയ തണുത്ത കാറ്റ്. ഞങ്ങൾ ആകാശത്തെ നക്ഷത്രങ്ങളെ നോക്കി മലർന്നു കിടന്നു. ഇടയ്ക്ക് പെട്ടൊന്നൊരു വാൽനക്ഷത്രം താഴേക്ക് ഊർന്നിറങ്ങി അപ്രത്യക്ഷമായി.

“വാൽ നക്ഷത്രം വീഴുന്നത് നോക്കി, മനസ്സിൽ ആഗ്രഹിക്കുന്ന കാര്യം നടക്കുമെന്നാണ്”; ദേവൻ എന്നെ തോണ്ടി; “നീ എന്താടാ ഓർത്തത്?”

“ഈ കിടന്ന കിടപ്പിലങ്ങ് അടിച്ചു പോകാൻ”

“ഒലക്ക”; ദേവൻ അജയന് നേരെ തിരിഞ്ഞു; “നീയോടാ?”

“ഈ കിടന്ന കിടപ്പിൽ നീ അങ്ങ് അടിച്ചു പോകാൻ”

പെട്ടന്ന് ഞങ്ങൾക്ക് പിന്നിൽ ഒരു പതിഞ്ഞ കാൽ പെരുമാറ്റം. ഞങ്ങൾ മൂന്നു പേരും ഞെട്ടി തിരിഞ്ഞ് എഴുന്നേറ്റു.

കുറച്ചകലെയായി ഒരു മനുഷ്യരൂപം ഞങ്ങൾക്കടുത്തേക്ക് നടന്നു വരുന്നത് നിലാവെളിച്ചത്തിൽ കാണാം. വൃദ്ധൻ. ജടപിടിച്ച താടി മുടി. അയഞ്ഞ, മുഷിഞ്ഞ വസ്ത്രങ്ങൾ.

“ആരാണ്.. എന്തു വേണം?”

“ഒന്നും വേണ്ട. പതിവില്ലാത്ത ആളനക്കം കണ്ട് വന്ന് നോക്കിയതാണ്”; അയാൾ ശാന്തമായി മറുപടി പറഞ്ഞു.

“നിങ്ങൾ ഇവിടെയാണോ താമസം?”

“അങ്ങിനെയൊന്നുമില്ല. ഇവിടെയും എവിടെയും”

“അപ്പോ ദൈവമാണോ!”; ദേവന് തർക്കുത്തരമേ വരൂ

“ദൈവത്തെയും തേടിയായിരുന്നു യാത്ര തുടങ്ങിയത്. കണ്ടില്ല, അന്വേഷിച്ച് കൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു”

“ബെസ്റ്റ്. ഞങ്ങൾക്ക് ഒരു കൂട്ടായി. ദൈവത്തെ മാത്രമല്ല, അണ്ഡകടാഹത്തിലെ സകലതിനെയും അന്വേഷിച്ചാണ് ഞങ്ങളിറങ്ങിയിരിക്കുന്നത്”; അജയന് കോളായി; “അമ്മാവൻ വാ, വല്ലതും കഴിച്ചോ?”

അവലും പഴവും ഉണ്ണിയപ്പവുമായി ഞങ്ങൾ രാത്രി ഭക്ഷണം അയാൾക്കൊപ്പം പങ്കിട്ട് കഴിച്ചു. ഞങ്ങളുടെ ചോദ്യങ്ങൾക്ക് മറുപടിയൊന്നും പറയാതെ നിശ്ശബ്ദമായി ഭക്ഷണം കഴിച്ച് എഴുന്നേറ്റ്, വന്നതുപോലെ അയാൾ ഇരുട്ടിലേക്ക് തിരിച്ചു നടന്നു പോയി.

***

(ചില ഓർമകൾ അസമയത്താണ് കടന്നുവരിക)