A blend of 99% fine fiction and 1% fact

Thursday, April 21, 2011

പെരുവണ്ണാമുഴി

ഹൈസ്കൂളിൽ പഠിക്കുമ്പോൾ സ്കൌട്ട് ട്രക്കിംഗിന്റെ ഭാഗമായാണു ആദ്യമായി പെരുവണ്ണാമുഴിയിൽ പോകുന്നത്. 25 വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം അവസാനമായി പോയത് ഈ കഴിഞ്ഞ മാർച്ചിൽ. ഇതിനിടയിലായി നാലോ അഞ്ചോ പ്രാവശ്യം വേറെയും

ഓരോ തവണ അവിടെയെത്തുമ്പോഴും എന്നെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തിയ ഒരേ ഒരു കാര്യം, പെരുവണ്ണാമുഴിക്ക് ഒരു മാറ്റവും സംഭവിക്കുന്നില്ല എന്നതാണു. അതേ പൊട്ടി പൊളിഞ്ഞ റോഡുകൾ, അശ്രദ്ധയുടെ ഏറ്റവും വലിയ ഉദാഹരണമായി കാടു കയറിയ അതേ പൂന്തോട്ടങ്ങൾ, ആരെയോ ബോധിപ്പിക്കാനെന്നവണ്ണം ഒരു വന്യജീവി കേന്ദ്രം (അതിപ്പോൾ ഇക്കോ ടൂറിസം സെന്റർ എന്ന് പേരുമാറ്റിയിരിക്കുന്നു!). അനാഥമായി കിടക്കുന്ന ബോട്ടു ജെട്ടി....

എന്നിട്ടും ഞാൻ മടുക്കുന്നില്ല. കാരണം, മടുക്കുന്നതല്ല, അവിടുത്തെ പ്രകൃതി സൌന്ദര്യം എന്നത് തന്നെ.

ഓരോ മടക്കയാത്രയിലും ഞാൻ ആലോചിക്കും- സർക്കാറും ടൂറിസം ബോഡും പല പുതിയ സംരഭങ്ങളും തുടങ്ങുമ്പോഴും പണം ചിലവഴിക്കുമ്പോളും, എന്താണു പെരുവണ്ണാമുഴിയും കുറ്റ്യാടിയും കക്കയവും പോലുള്ള സ്ഥലങ്ങളിൽ സന്ദർശകരെ ആകർഷിക്കാൻ വേണ്ടി ഒന്നും ചെയ്യാത്തത്...പ്രകൃതി സൌന്ദര്യം ആവോളമുണ്ട്, ജല ലഭ്യതയുണ്ട്, ഗതാഗത സൌകര്യമുണ്ട്.. ആകെ വേണ്ടത് ആളുകളെ ആകർഷിക്കാനുതകുന്ന ഇത്തിരി കാര്യങ്ങൾ -പൂന്തോട്ടങ്ങൾ, കുട്ടികളുടെ പാർക്കുകൾ, നീന്തൽ കുളങ്ങൾ, അഡ്വഞ്ചർ ട്രക്കിംഗിനുള്ള സൌകര്യങ്ങൾ, വിശ്രമിക്കാനുള്ള പുൽത്തകിടികൾ, നടപ്പാതകൾ....അങ്ങിനെ അങ്ങിനെ പലതും നടപ്പാക്കാവുന്നതെ ഉള്ളൂ.

ആരോടാണു പരാതി പറയേണ്ടത്.. ആരെയാണു പഴിക്കേണ്ടത്..












No comments:

Post a Comment