Wednesday, March 11, 2009

മാമ്പൂക്കാലം


“ഒന്നെണീറ്റ് എളുപ്പം റെഡിയാകഡേയ്. ഞാനൊരു അര-മുക്കാല്‍ മണിക്കൂറിനകം നിന്റെ ഫ്ലാറ്റിന് താഴെയെത്തും”

ഒരു ഞായറാഴ്ച രാവിലയുടെ ആലസ്യത്തില്‍ കിടക്കയില്‍ തന്നെ ചുരുണ്ട് കൂടി കിടക്കുകയായിരുന്നു,ഞാന്‍. എന്താണ്, എവിടെയ്ക്കാണ് എന്നൊക്കെ ചോദിക്കുന്നതിന് മുന്‍പ്തന്നെ അവന്‍ ഫോണ്‍ ഡിസ്കണക്ട് ചെയ്തു.

അജയന്‍, അവനങ്ങിനെയാണ്. പെട്ടന്നായിരിക്കും ഏതെങ്കിലും ഒരുള്‍വിളിയുടെ പേരില്‍ വല്ലതും പ്ലാന്‍ ചെയ്യുന്നത്. കൂടെ പോയേ പറ്റൂ. അല്ലെങ്കില്‍ അവന്‍ കൊണ്ടുപോകും.

കുളിച്ച് ഡ്രസ്സ് ചെയ്യുമ്പോഴെയ്ക്കും താഴെനിന്നും അജയന്റെ കാറിന്റെ ഹോണടി.

നല്ല മൂഡിലാണവന്‍ ഡ്രൈവ് ചെയ്യുന്നത്. മ്യൂസിക് പ്ലേയറില്‍ നിന്നും അവന് പ്രിയപ്പെട്ട പണ്ഡിറ്റ് ശിവകുമാര്‍ ശര്‍മ്മയുടെ സന്തൂര്‍ വാദ്യം ഒഴുകുന്നു.

“എങ്ങോട്ടാണെടാ?”

“മിണ്ടരുത്. വേണമെങ്കില്‍ വെറും വയറ്റില്‍ രണ്ടെണ്ണം വിട്ടോളൂ”; അവന്‍ പിന്‍സീറ്റിലേയ്ക്ക് വിരല്‍ ചൂണ്ടി.

ഫുള്‍ സെറ്റപ്പിലാണ്. പിന്‍സീറ്റിലെ ബിഗ് ഷോപ്പറില്‍ ഒരു ആര്‍സി തല പുറത്തേയ്ക്കിട്ട് കിടക്കുന്നു. ഡിസ്പോസ്സബള്‍ ഗ്ലാസ്സുകളുണ്ട്, സോഡയുണ്ട്, വെള്ളമുണ്ട്. പ്രീതി സാഗറിന്റെ പേരുള്ള കവറില്‍ മസാല ദോശയുണ്ട്.

ഒന്ന് വിട്ടാലോ എന്ന എന്റെ ആലോചന മനസ്സിലാക്കിയത് പോലെ അവന്‍ പറഞ്ഞു;

“പക്ഷേ നമ്മളവിടെ എത്തിയിട്ട് തുടങ്ങുന്നതാവും നല്ലത് എന്നാണെനിക്ക് തോനുന്നത്. പച്ചയ്ക്ക് ചെല്ലണം അവിടെ”

നഗരത്തിന്റെ പുറമ്പോക്കിലെ റിംഗ് റോഡിലൂടെ കാര്‍ പാഞ്ഞു. കെട്ടിടങ്ങളും വീടുകളും ഫാക്ടറികളും കടന്ന് തിരക്കൊഴിഞ്ഞ ഹൈവേയിലേക്ക് കേറി കുറച്ച് നേരം ഓടി, ഒരു കട്ട് റോഡിലേയ്ക്ക് അവന്‍ കാര്‍ തിരിച്ചു.

“കഴിഞ്ഞ ദിവസം എംഡിയുടെ കൂടെ ഈ വഴി ഒന്ന് പോയി. അപ്പോ തോന്നിയതാണ് നമ്മളെത്താന്‍ പോകുന്ന സ്ഥലത്ത് വന്ന് കുറച്ച് നേരം ചിലവഴിക്കണമെന്ന്“; ഒരു മുന്നറിയിപ്പ് പോലെ അവന്‍ തുടര്‍ന്നു; “ഒരു കാരണവശാലും നീ വിന്‍ഡോ താഴ്ത്തരുത്”

കൃഷിയിടങ്ങള്‍ക്കിടയിലൂടെയുള്ള റോഡിലൂടെ കന്നുകാലികളെയും തെളിച്ച് നീങ്ങുന്ന സ്ത്രീകളും കുട്ടികളും. കാര്‍ ഒരു മാവിന്‍ തോട്ടത്തിലേയ്ക്ക് പ്രവേശിച്ചു. നിരനിരയായി കൃത്യമായ അകലത്തില്‍ വളര്‍ന്ന് നില്‍ക്കുന്ന വലിയ മാവുകള്‍ ഇലകാണാത്ത വിധം പൂത്ത് നില്‍ക്കുന്നു. അജയന്‍ റോഡരികില്‍ കാര്‍ നിര്‍ത്തി.

“പുറത്തേയ്ക്കിറങ്ങെടാ. പറഞ്ഞാല്‍ മനസ്സിലാവില്ല. യു ഫീല്‍ ഇറ്റ്”

കാറിന്റെ ഡോര്‍ തുറന്നതും രാവിലത്തെ ഇളം കാറ്റിനൊപ്പം മാമ്പൂവിന്റെ മദഗന്ധം.

“പണ്ടാറമടക്കിയ മോറിയുടെയും റൂം റഫ്രഷ്ണറുടെയും മേലാസകലം പെര്‍ഫ്യൂം അടിച്ച് കേറ്റി വരുന്നവരുടെ വിയര്‍പ്പ് കലര്‍ന്ന വാടമണത്തിന്റെയും ഇടയില്‍ നിന്ന് ഇവിടെ വന്നിങ്ങിനെ നില്‍ക്കുമ്പോ എന്തൊരു സുഖം, അല്ലേ!“

അജയന്‍ ദീര്‍ഘമായി ശ്വാസം ഉള്ളിലേയ്ക്ക് വലിച്ച് ചിരിച്ചു.

Wednesday, March 04, 2009

കൊലപാതകി


വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്ക് മുന്‍പ്.

ശിവകാശിയില്‍ നിന്നും മധുരയ്ക്ക് തമിഴ്‌നാട് റോഡ് ട്രാന്‍സ്പോര്‍ട്ട് കോര്‍പ്പറേഷന്‍ വക ബസ്സില്‍ നട്ടുച്ചയ്ക്കുള്ള ഒരു യാത്ര. പൊട്ടിപൊളിഞ്ഞ റോഡിലൂടെ പൊടിപടലങ്ങളുയര്‍ത്തി ആടിക്കുഴഞ്ഞ് നീങ്ങുന്ന ബസ്സ്. ബസ്സിനകത്തും മുകളിലുമായി മണ്‍പാത്രങ്ങള്‍, ചൂല്, പച്ചക്കറികള്‍, പഴങ്ങള്‍, കോഴി തുടങ്ങി നിരവധി സാധനസാമിഗ്രികളുമായി തദ്ദേശവാസികളായ ഗ്രാമീണര്‍.

ഏതോ ഒരു സ്റ്റോപ്പില്‍ നിന്നും തോക്കു ധാരികളായ രണ്ട് പോലിസുകാര്‍ കൈവിലങ്ങ് വച്ച ഒരാളുമായി ബസ്സില്‍ കയറി. ബസ്സിനുള്ളില്‍ പിന്‍ഭാഗത്ത് സീറ്റിലും നിലത്തുമായി കുത്തി നിറച്ച പച്ചക്കറി കൂടകള്‍ എടുത്ത് ഒതുക്കി വച്ച്, പിന്‍സീറ്റിലെ മൂലയ്ക്ക് ഇരിക്കുകയായിരുന്ന എന്റെ അരികില്‍ വിലങ്ങ് വച്ച ആളെ ഇരുത്തി അയാള്‍ക്ക് അരികിലായി പോലിസുകാരും ഇരിപ്പായി.

ബസ്സിലുള്ളവര്‍ എന്തൊക്കെയോ അടക്കം പറയുന്നുണ്ട്. വിലങ്ങ് ധാരിയായ ആള്‍ ആരെയും കൂസാത്ത ഭാ‍വവുമായി എവിടെയോ തറച്ച കണ്ണുമായി ഇരിക്കുകയാണ്. മുപ്പത്തഞ്ച് നാല്‍പ്പതിനോട് പ്രായം വരും. അവിടവിടെ നരവീണ കുറ്റിത്താടി. മുഷിഞ്ഞ വേഷം.

കൈകള്‍ വിലങ്ങിനകത്തായാല്‍ നഷ്ടമാവുന്ന സ്വാതന്ത്രത്തെ കുറിച്ചോര്‍ത്ത് കാട്കയറി എങ്ങുമെത്താതായപ്പോള്‍ എനിക്കൊരു ആശയം തോന്നി. അയാളോട് ചോദിക്കുക, എന്ത് കുറ്റം ചെയ്തതിനാണ് അയാളെ പിടികൂടിയതെന്ന്.

എന്തിനാണ് പോലിസ് പിടിയിലായതെന്ന് അറിയാവുന്ന തമിഴില്‍ ഞാന്‍ അയാളോട് ശബ്ദം കുറച്ച് ചോദിച്ചു

“ഉങ്കളുക്ക് അതറിഞ്ഞിട്ടെന്ത് കാര്യം?”; അയാളുടെ മറുപടി കുറച്ച് ഉച്ചത്തിലാണ്. അടുത്തിരിക്കുന്ന പോലിസുകാരന്‍ തലയുയര്‍ത്തി എന്നെ ഒന്ന് നോക്കി.

“വെറുതെ ചോദിച്ചതാണ്”; ഞാനൊന്ന് ചിരിച്ച് കാണിച്ചു.

“ഒരുത്തനെ കൊന്നു. കുത്തികുത്തി കൊന്നു”; പെട്ടന്നായിരുന്നു അയാളുടെ മറുപടി. ഞാനൊന്ന് അടിമുടി വിറച്ചു, ദൈവമേ കൊലപാതകി.

പോലീസുകാരന്‍ എനിക്ക് നേരെ വിരലുയര്‍ത്തി; “സംസാരം വേണ്ട”

*

ആരെയായിരിക്കും അയാള്‍ കൊന്നിരിക്കുക. എന്തിനായിരിക്കും അയാള്‍ അത് ചെയ്തിരിക്കുക...

യക്ഷി

'നല്ല യക്ഷികളും ഉണ്ട്, അവര്‍ മനുഷ്യരെ ഉപദ്രവിക്കില്ല' ജോണ്‍ തറപ്പിച്ച് പറഞ്ഞു. ജോണ്‍ ആണു പറയുന്നത്. സത്യമായിരിക്കും. അവനു അറിയാത്...